بررسی اولیه سواری با تریومف ترایدنت ۸۰۰ مدل ۲۰۲۶
ارسال ایمیل
بزرگتر، اما در جایی در میانه. آیا این همان تعادلی است که به دنبالش هستید؟
به گزارش موتورسیکلت نیوز، نام «ترایدنت» برای تریومف وزن تاریخی واقعی دارد. اما «ترایدنت» در طول نزدیک به ۶۰ سال، با فراز و نشیبهایی، از یک سوپربایک اولیه به یک رودستر سطح ابتدایی تغییر مسیر داده است. اکنون تریومف ترایدنت ۸۰۰ مدل ۲۰۲۶ معرفی شده که فرمول سهسیلندر را احیا کرده تا رودستری با طراحی کمتر تهاجمی اما همچنان اسپرت ارائه دهد که بسیار فراتر از یک سهسیلندر انگلیسی سطح ابتدایی است.
تاریخچه تریومف ترایدنت
تریومف ترایدنت را در سال ۱۹۶۸ بهعنوان یک پلتفرم مشترک با راکت ۳ شرکت بی.اس.آ معرفی کرد. این دستگاه با موتور سهسیلندر خطی، یکی از اولین سوپربایکهای روزگار خود بود و از هوندا سی.بی 750 و کاوازاکی پیشی گرفت. در واقع، یک ترایدنت معروف به «سلیپری سام» از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۵ در کلاس تولیدی مسابقات جزیره من به پیروزی رسید. تولید این موتورسیکلت در دسامبر ۱۹۷۵، پس از ادغام فاجعهبار نورتون-ویلیرز-تریومف در سال ۱۹۷۳، متوقف شد و تریومف تا سال ۱۹۷۷ ورشکست شد.
نام «سهدندانه» در سال ۱۹۹۰ در نمایشگاه اتومبیل کلن بازگشت، هنگامی که جان بلور، بازرگان و اکنون میلیاردر دارنده نشان امپراتوری بریتانیا، تریومف را برای دوران مدرن دوباره راهاندازی کرد و موتورسیکلتهای سهسیلندر با حجمهای ۷۵۰ و ۹۰۰ سیسی را بهعنوان مدلهای سال ۱۹۹۱ به فروش رساند. آن دستگاهها در کنار گردشگرانِ تروفی و ورزشیهای دیتونا، نقش رودسترهای اسپرت را در خط تولید ایفا میکردند. تولید آن نسل از سهدندانه در سال ۱۹۹۸ متوقف شد.
سپس در سال ۲۰۲۰، مدل سهدندانه ۶۶۰ در نمایشگاه ایکما به نمایش درآمد. مدل ۲۰۲۱ این موتورسیکلت بهعنوان یک رودستر سطح ابتدایی محبوب و همهفنحریف برای تریومف خدمت کرده است و آخرین بازنگری اساسی آن برای سال مدل ۲۰۲۶ انجام شد.
اکنون سهدندانه ۸۰۰ گزینه بیشتری را در مجموعه رودسترهای تریومف ارائه میدهد و از نظر عملکرد و امکانات، نقطه شیرین میانی را بین سهدندانه ۶۶۰ و رودسترهای استریت تریپل ۷۶۵ پیدا کرده است. این موتورسیکلت، سبک و کاربرپسندی روزمرهای را که سهدندانه ۶۶۰ را در خط تولید تریومف تا این حد محبوب ساخته، با عملکردی نزدیک به استریت تریپل ترکیب میکند، بدون اینکه به همان اندازه تهاجمی و پرتنش باشد. در واقع، این مدل شکاف بین آن دو سهسیلندر میانوزن را پر میکند.
موتور
موتور سهسیلندر خطی ۷۹۸ سیسی سهدندانه ۸۰۰ با سوپاپهای بالاسری و میلبادامک دوگانه، دارای میللنگ ۱۲۰ درجه است و بهادعای شرکت، توانی برابر با ۱۱۳٫۴ اسببخار در دور ۱۰۷۵۰ دور در دقیقه و گشتاوری برابر با ۶۱٫۹ پوند-فوت در دور ۸۵۰۰ دور در دقیقه تولید میکند. این موتور در اصل، نسخه بزرگشده سوراخ و کورس موتور ۶۶۰ است، با ابعاد سیلندر ۷۸٫۰ در ۵۵٫۷ میلیمتر که نشاندهنده افزایش ۴ میلیمتری در قطر سیلندر و ۴٫۶ میلیمتری در کورس پیستون است. البته هدف تریومف از این موتور بزرگتر، در درجه اول، افزایش گشتاور در میاندورها برای هیجان بیشتر در جاده بوده است و این موتور در اوج خود، نسبت به سهدندانه ۶۶۰ فعلی، ۱۱٫۶ پوند-فوت گشتاور بیشتری ارائه میدهد.
اهمیت دارد که بگوییم «۶۶۰ فعلی»، زیرا مدل ۲۰۲۶ این موتورسیکلت، بهجای دریچه گاز الکترونیکیِ تکی که ابتدا استفاده میشد، سه دریچه گازِ مجزا دریافت کرده است که به موتور کوچکتر، افزایش چشمگیری در توان خروجی داده است. سه دریچه گاز ۴۲ میلیمتریِ سیمیِ برقیِ مدل ۸۰۰، نسبت تراکم بالاتری یعنی ۱۳٫۲ به ۱ را تغذیه میکنند (در مقایسه با ۱۲٫۰ به ۱ در مدل ۶۶۰). بهجای خفهکنِ زیرینِ مشابه با سهدندانه ۶۶۰، مدل ۸۰۰ از یک خفهکنِ راستجانِبِ سنتیتر بهره میبرد. محدوده دور موتور تا ۱۱۵۰۰ دور در دقیقه است و با آن اگزوز جدید و سه دریچه گاز، از لحنِ بمِ دورِ پایین تا فریادِ دورِ بالا، صداهای خارقالعادهای که تنها از یک موتور سهسیلندر برمیخیزد، کم نیست. همچنین هنگام کاهش دور موتور، صدای غُرغُر و تقتقِ دلپذیری از اگزوز خارج میشود که به جذابیت آن میافزاید.
چرا از موتور ۹۰۰ سیسی با میللنگِ «تی-صفحهای» که در موتورسیکلتهای ماجراجویانه تایگر ۹۰۰ تریومف استفاده میشود، برای متمایز کردن بیشتر این سهدندانه از مدل ۶۶۰ استفاده نشده است؟ استوارت وود، مهندس ارشد تریومف، گفت: «آنچه با موتور ۶۶۰ داریم، واحدی بسیار جمعوجور با ارتفاع ایستادنِ پایین است. حالا با موتوری بزرگتر و سه دریچه گاز، انجام این کار کمی هنرمندانه است. با آن موتور بزرگتر [تایگر ۹۰۰]، این کار بهسادگی ممکن نبود.»
هوای کشور جزیرهایِ مدیترانهایِ قبرس معمولاً معتدل است، اما برای این آزمون، یک توفان زمستانی با باران، سرما و حتی برف در ارتفاعات بالاتر وارد شد – فرصتی عالی برای آزمایش کاملِ یارانههای الکترونیکیِ کمکیِ سوارکار. تریومف سهدندانه ۸۰۰ را به حالتهای سواریِ بارانی، جادهای و ورزشی مجهز کرده است که هرکدام دارای پاسخ موتورِ متناسب، کنترل کششِ حساس به زاویه خم شدن و سامانه ترمز ضدقفلِ درپیچ هستند.
هر یک از حالتها، تمام ۱۱۳ اسببخار قدرت را ارائه میدهند، اما تفاوت چشمگیری بین ملایمترین پاسخِ دریچه گاز در حالت بارانی تا عکسالعملِ تند و سریعِ حالت ورزشی وجود دارد. هنگامی که آسمان شکافته شد و دما به نزدیکی نقطه انجماد رسید، حالت بارانی برای نزدیک به نیمی از روز انتخاب بود – این شرایطی معمول برای یک رویداد مطبوعاتی نیست که در آن، این حالت بیشتر بهعنوان یک بررسیِ گذرا در چند دقیقه تردد در شهر در مسیر رسیدن به مسیر آزمایشی در نظر گرفته میشود. در کوهستان، برف و تگرگ از آسمان میبارید، با این حال سهدندانه در هنگام شتابگیری و ترمزگیری، همچون چسبیده به آسفالت باقی میماند.
حالت جادهای، انتخابی عالی برای رفتوآمد روزمره یا تردد در سطح شهر است. عکسالعمل آن بهخوبی برای حرکتهای سریع و چابک مناسب است و حسِ ارتباطی رضایتبخش بین قدرت موتور و مچِ دستِ راست شما ایجاد میکند. حالت ورزشی با عکسالعمل تند و سریع خود بسیار سرگرمکننده است، بهویژه زمانی که کنترل کشش (که شامل کنترلِ جلوآمدنِ چرخِ جلو نیز میشود) غیرفعال باشد. در جادههای خشک، میتوانم تأیید کنم که بلند کردن چرخِ جلو بسیار آسان است، زیرا وقتی دستهگاز را تا انتها میچرخانید، جلوی موتورسیکلت سبک میشود. راستش، وقتی ارنی ویگیل، سوارکارِ آزادِ خیابانیِ رسمیِ تریومف، در گروه شما بهعنوان سوارکارِ پشتیبان حضور داشته باشد، ناچارید چند بار چرخِ جلو را بلند کنید. تقریباً مطمئنم که او تحت تأثیر قرار گرفته بود…
عملکرد کلاچِ لغزشی/کمکیِ کابلی، نرم، سبک و باخبرکننده است، در حالی که تعویضکننده سریعِ دوطرفه، هنگام جابهجایی در میان دندههای ششسرعته روان و دقیق، بینقص کار میکند. بهطور کلی، نیروگاهِ سهسیلندرِ خطیِ سهدندانه ۸۰۰ بسیار لذتبخش است؛ هم بهاندازهای پُرشتاب است که وقتی شتاب و نیروی جلوبرنده هدف باشند، سرگرمکننده باشد، و هم زمانی که آبوهوا یا ترافیک، نرمی و خویشتنداری را اولویت قرار میدهند، بهشدت کاربردی و قابلاستفاده است.
زیرساخت (شاسی)
موتورسیکلتهای اسپرتتر (و گرانتر) استریت و اسپید تریپل از یک شاسیِ آلومینیومیِ دو-تیرکِ اصلی استفاده میکنند، اما خطِ تولیدِ سهدندانه در هر دو نسخه ۸۰۰ و ۶۶۰ از یک شاسیِ محیطیِ فولادیِ لولهای بهره میبرند. وزن سهدندانه ۸۰۰ بهادعای شرکت، ۴۳۷ پوند است – نه بهویژه باریک و سبک، اما سنگینوزن هم نیست.
سیستم تعلیقِ قابلتنظیم در هر دو انتها، نسبت به آنچه در سهدندانه ۶۶۰ استفاده میشود، گامِ مهمی به جلو است. یک دوشاخه ۴۱ میلیمتریِ شوآ با عملکردِ جدایِ پیستونِ بزرگ، قابلیت تنظیمِ میراییِ فشاری و بازگشتی دارد و به اندازه ۴٫۷ اینچ حرکت میکند. کمکفنرِ تکیِ شوآ در عقب نیز برای حرکت ۵٫۱ اینچی خود، دارای تنظیمِ میراییِ بازگشتی و پیشبارِ فنر است، اما مانند بیشتر موتورسیکلتهای اسپرتِ زیر دههزار دلار، تنظیمِ فشاری در آن حذف شده است.
هنگامی که به کوهستان رسیدیم، بهوضوح مشخص شد که افزایشِ پیشبارِ فنرِ کمکفنرِ عقب و افزایشِ میراییِ بازگشتی، تأثیر مثبتی بر هندلینگ خواهد داشت. در تنظیماتی که برای این سواری آزمایشی انجام شده بود، سهدندانه ۸۰۰ در عقب بیش از حد پایین نشسته بود، که باعث میشد جلوی موتورسیکلت در خروجی پیچها به سمت بیرون هُل داده شود، حتی با استفاده ملایم از دستهگاز. همچنین کمکفنر عقب بهراحتی به انتهای حرکت خود میرسید، زیرا وزن ۲۳۰ پوندی من، بیشترِ مسیر حرکت آن را در حالت ساکن مصرف میکرد. بالا بردنِ قسمت عقب با افزایش پیشبارِ فنر و افزایشِ میراییِ بازگشتی به اندازه سه کلیک، هندلینگ را بهطور قابلتوجهی تیزتر و دقیقتر کرد.
با آن تنظیمات، سهدندانه ۸۰۰ بهاندازهای تیز و دقیق است که بهراحتی به پیچ میخورد، اما نه تا حدی که آزاردهنده و ناآرام باشد. پایداری در میانه پیچ، کاملاً محکم و استوار است و تنظیم مسیر در هنگام خم شدن، اگرچه بدون مقداری تلاش نیست، اما موتورسیکلت بهخوبی این کار را امکانپذیر میکند. خروج از پیچ با باز کردن گاز، قابلپیشبینی و دقیق است. تایرهای میشلین رود ۶، انتخابی عالی از سوی کارخانه برای سهدندانه ۸۰۰ هستند و در شرایطی که با آن روبرو بودیم، چسبندگی فوقالعادهای ارائه میدهند. سهدندانه ۸۰۰ ممکن است هندلینگ تیغمانندِ استریت تریپل را نداشته باشد، اما سازگار، متین و قابلپیشبینی است – دقیقاً همان چیزی که یک رودسترِ برهنه اسپرت باید باشد.
ترمزها
عمل ترمزگیری توسط ترکیبی از کالیپرهای جلوِ چهار-پیستونه شعاعی-نصبِ با برند تریومف از شرکت خوآن، همراه با دو دیسکِ شناور ۳۱۰ میلیمتری، و یک کالیپرِ عقبِ تکپیستونه با دیسکِ ۲۲۰ میلیمتری انجام میشود. عملکرد ترمزِ جلو قدرتمند است، اما گیراییِ اولیه آن بسیار نرم و تقریباً مبهم است. بازخورد بیشتر از همان اولین میلیمتر حرکتِ اهرمِ ترمز، میتوانست تجربه سواری را به سطح بالاتری ببرد، بهویژه هنگام حمله به پیچها. ترمزِ عقب بهگونهای قابلقبول و فراموششدنی است، به این معنا که بهدرستی کار میکند، با عملکردی یکنواخت و بازخوردی مناسب؛ بهسادگی کار خود را انجام میدهد.
سامانه ترمز ضدقفلِ درپیچ، تنها زمانی مدیریتِ سامانه ترمز را فعال میکند که محدودیتهای چسبندگیِ موجود، رد شده باشد. کالیبراسیون آن دقیق است و بیش از حد محافظهکارانه نیست، اما همچنان در پسزمینه آماده است تا وقتی نیازِ ناگهانی و پیشبینینشده پیش آید، شما را نجات دهد. شبیهسازیِ توقفِ اضطراری با فشارِ ناگهانی و محکم بر اهرمِ جلو و کوبیدنِ پا بر پدالِ عقب در جاده خشک، نقطه فعالسازی را نشان میدهد. با این حال، من این سامانه را بهطور طبیعی هنگام ترمزگیریِ آزمایشی در ورودیِ یک پیچِ بهشدت خیس و احتمالاً آلوده به گازوئیل، در حالت بارانی، تجربه کردم. این سامانه از قفل شدنِ چرخِ جلو هنگام قرار گرفتن بر لبه تایر جلوگیری کرد و مرا از جمع شدنِ جلوی موتورسیکلت و دستکم، از خجالتِ زمینخوردن در یک رویداد مطبوعاتی نجات داد. تنها یک پالسِ سریع در جلو، نشاندهنده دخالتِ این سامانه بود.
ارگونومی
ارگونومی چیزی است که سهدندانه ۸۰۰ را به دستگاهی عالی برای کسانی تبدیل میکند که به حالتِ نزدیک به مسابقهایِ یک موتورسیکلتِ برهنه نیاز یا تمایل ندارند. فقط نگاه کردن به باکِ گرد و صندلیِ جادارِ سهدندانه ۸۰۰ به شما میگوید که زندگیِ روزمره با این رودستر، تجربهای لذتبخش خواهد بود. بر روی موتورسیکلت، ارتفاعِ صندلی ۳۱٫۶ اینچ، رسیدنِ آسانی به سطح جاده را فراهم میکند، و با قرار گرفتنِ پاها روی پاگردها، فضای کافی از پاگرد تا صندلی وجود دارد تا در تمام روز راحت باشید و در عین حال، اندکی حسِ اسپرت نیز ارائه دهد. رسیدن به دسته نسبتاً بلند، با خمیدگیِ آرامِ آرنج، راحت است. بهطور کلی، فضای کابین برای اندامِ ۵ فوت و ۱۰ اینچیِ من، جادار است.
رقبا
رودسترِ میانوزنِ میانیِ تریومف، در این بخش چند رقیب دارد که هرکدام شکلها و انحناهای نوستالژیکی دارند که یادآور دوران معرفیِ سهدندانه اصلی است. سوزوکی جیاسایکس-۸اس قیمتی ۶۵۰ دلاری بالاتر دارد و توان و گشتاور کمتری را از موتورِ دوسیلندرِ تختِ ۷۷۶ سیسی دریافت خواهید کرد و تنها تنظیمِ موجود در سیستم تعلیق، پیشبارِ فنرِ عقب است. کاوازاکی زد۹۰۰آراس را دارد که با موتورِ چهارسیلندرِ خطی، ۱۲ پوند-فوت گشتاور بیشتر ارائه میدهد – اما قیمتِ پایه آن ۲۹۰۰ دلار بیشتر است. نزدیکترین رقیب از نظر تطابق، یاماها ایکساسآر۹۰۰ است که توانی تقریباً برابر و ۷ پوند-فوت گشتاور بیشتر از موتورِ بزرگترِ سهسیلندرِ سیپی۳ با حجمِ ۸۹۰ سیسی ارائه میدهد. این موتورسیکلت نیز دارای سیستم تعلیقِ نسبتاً قابلتنظیمی است، اما ۶۰۰ دلار گرانتر تمام میشود. سهدندانه ۸۰۰ با قیمت ۹۹۹۵ دلاری، نسبتِ جذابی از قدرت، امکانات و هزینه را ارائه میدهد.
بیش از آنکه شایسته نام سهدندانه باشد
اگرچه این موتورسیکلت دیگر مانند نمونه اولیه، یک سوپربایکِ نخستین نیست، اما سهدندانه ۸۰۰ نامِ سهدندانه را بهشایستگی یدک میکشد و در بخشی با گزینههای وسوسهانگیز، عملکردی عالی دارد. همچنین این تنها موتورسیکلتِ سهسیلندرِ جادهای نیست، همانطور که سهدندانه اول در دهه ۶۰ میلادی چنین بود، اما همچنان روحدار و ذاتاً تریومفی است. برای سواریِ تمامروزه راحت است، بهاندازهای اسپرت و مطمئن است که جادههای کوهستانی را به چالش بکشد، و کاملاً بهعنوان یک موتورسیکلتِ شهری قابلاستفاده است. توان و گشتاورِ بیشتر، سهدندانه ۸۰۰ را نسبت به مدل ۶۶۰ ارتقا میدهد، در حالی که بهاندازه استریت تریپل ۷۶۵، عملکردی فوقبالا یا تیغتیز ندارد. این بهسادگی یک گوهرِ رودسترِ برهنه ساده است که میتواند همه کارها را با سبک و راحتی انجام دهد.
انتهای پیام/
خبرنگار داریوش سنجری پورCycleworld برچسب هاTriumph تریومف ترایدنت
ارسال ایمیل
اشتراک گذاری
فیس بوک
توئیتر (X)
لینکدین
واتس آپ
تلگرام
اشتراک گذاری از طریق ایمیل
چاپ
