این مقررات که با رأی یکپارچه کمیسیون انرژی کالیفرنیا (CEC) تصویب شدهاند، نخستین چارچوب رسمی برای کنترل همزمان مقاومت غلتشی و عملکرد ترمزگیری روی سطح خیس محسوب میشوند.
براساس متن مقررات، تایرهای تولیدشده از اول ژانویه ۲۰۲۹ باید به سقفهای مشخصی از مقاومت غلتشی برسند و از ۲۰۳۳ این سقفها سختتر میشوند. مقاومت غلتشی با شاخص RRC اندازهگیری میشود و هرچه عدد پایینتر باشد، انرژی کمتری هنگام حرکت خودرو تلف میشود.
برای مثال، تایرهای معمولی باید در سال ۲۰۲۹ به عدد ۹ و در سال ۲۰۳۳ به ۷.۱ برسند؛ درحالی که تایرهای خاص مانند رانفلت یا اولترا هایپرفورمنس سقفهای متفاوتی دارند. این تفاوتها نشان میدهد که مقررات جدید تلاش کردهاند میان کارایی انرژی و ویژگیهای عملکردی گروههای مختلف تایر تعادل ایجاد کنند.
در کنار مقاومت غلتشی، تایرهای مشمول مقررات باید حداقل شاخص چسبندگی خیس یک را نیز کسب کنند؛ شرطی که برای جلوگیری از کاهش ایمنی در مسیر کاهش مصرف انرژی در نظر گرفته شده است.
البته تایرهای زمستانی با استاندارد Three-Peak Mountain Snowflake، تایرهای اضطراری و برخی مدلهای خاص از این الزام معاف هستند؛ اما همچنان باید در سامانه گزارشدهی CEC ثبت شوند.
مقررات جدید دامنه گستردهای از تایرها را پوشش میدهد، اما برخی گروهها مانند تایرهای موتورسیکلت، تایرهای مسابقهای، تایرهای آفرود خاص، تایرهای رینگهای ۱۳ اینچ یا کمتر و همچنین تایرهای بار سنگین با شاخص بار ۱۲۲ یا بالاتر از این قانون مستثنی شدهاند.
تایرهای تولید محدود نیز درصورتی که کمتر از ۱۵ هزار واحد در سال تولید شوند، از الزامات عملکردی معاف هستند؛ اما همچنان باید اطلاعات خود را در پایگاه داده CEC ثبت کنند.
CEC پیشبینی میکند که اجرای کامل این استانداردها میتواند سالانه حدود یک میلیارد دلار صرفهجویی برای رانندگان کالیفرنیا ایجاد کند و از انتشار ۲ میلیون تن CO₂ جلوگیری کند؛ رقمی که معادل حذف ۴۰۰ هزار خودرو بنزینی از جادههاست.
همچنین برآورد شده که این مقررات سالانه ۱۴۱ میلیون گالن بنزین و ۰.۹ تراواتساعت برق صرفهجویی ایجاد کنند که نشاندهنده تاثیر قابل توجه این طرح بر مصرف انرژی ایالت است.
با وجود حمایت گسترده، این مقررات واکنشهای متفاوتی در صنعت تایرسازی ایجاد کرده است. میشلن در بیانیه رسمی خود اعلام کرده که سقفهای تعیینشده «از نظر فنی قابل دستیابی» هستند و از زمانبندی مرحلهای مقررات استقبال کرده است.
گروههای محیطزیستی نیز این تصمیم را گامی مهم در جهت کاهش مصرف سوخت و حفظ ایمنی دانستهاند و تاکید کردهاند که الزام چسبندگی خیس مانع از کاهش کیفیت ترمزگیری خواهد شد.
درمقابل، برخی بازیگران بازار نگرانیهایی مطرح کردهاند. Discount Tire هشدار داده که اجرای مرحله دوم مقررات میتواند تا ۷۰ درصد گزینههای موجود در بازار را حذف کند و انتخاب مصرفکننده را محدود سازد؛ هرچند این نگرانی پیش از اصلاح زمانبندی و دستهبندیها مطرح شده بود.
TIA نیز اعلام کرده که افزایش قیمت تایرهای کممصرف ممکن است مشتریان را به خرید تایرهای دستدوم یا تاخیر در تعویض تایر سوق دهد؛ موضوعی که میتواند ایمنی جادهها را تحتتاثیر قرار دهد.
درسطح تولید، شرکتهایی مانند گودیر، هانکوک و کومهو خواستار بررسی بیشتر رابطه میان مقاومت غلتشی، چسبندگی خیس و عمر آج شدهاند و هشدار دادهاند که کاهش مقاومت غلتشی ممکن است در برخی موارد به کاهش عمر تایر یا افت عملکرد منجر شود.
کانتیننتال نیز خواستار تقویت سازوکارهای نظارت و جلوگیری از ورود تایرهای غیرقانونی به بازار شده است.
برای فروشندگان تایر، مقررات جدید بهمعنای ایجاد یک سیستم کنترل موجودی دقیقتر است. از سال ۲۰۲۹، فروش هر تایر مشمول قانون تنها درصورتی مجاز است که مدل آن در پایگاه داده CEC ثبت شده باشد.
این الزام، فروشندگان را مجبور میکند فرآیندهای جدیدی برای بررسی موجودی و تطبیق محصولات با مقررات ایجاد کنند؛ هرچند الزام بررسی تکبهتک در لحظه فروش بهطور صریح در متن قانون ذکر نشده است.
درمجموع، استانداردهای جدید کالیفرنیا آغازگر یک دوره گذار چندساله در صنعت تایرسازی آمریکا هستند؛ دورهای که در آن تولیدکنندگان باید محصولات خود را بازطراحی کنند، فروشندگان باید سیستمهای نظارتی جدید ایجاد کنند و مصرفکنندگان نیز بهتدریج با تایرهایی مواجه خواهند شد که مصرف انرژی کمتر و عملکرد ایمنتری ارائه میدهند.
نخستین نتایج عملی این مقررات از سال ۲۰۲۹ در بازار دیده خواهد شد و صنعت تایر آمریکا را وارد مرحلهای تازه از رقابت فنی و زیستمحیطی میکند.
