تصمیم قاطع پورشه؛ سوپراسپرت جدید Mission S الکتریکی نخواهد بود، چون خریداری ندارد

شرکت پورشه اگرچه با مدل‌هایی نظیر تایکان و ماکان مسیر الکتریکی‌سازی را با قدرت طی می‌کند، اما برای سوپراسپرت پرچمدار آینده خود خط قرمز روشنی کشیده است: این خودرو تمام‌الکتریکی نخواهد بود، زیرا در این سگمنت هیچ تقاضایی برای آن وجود ندارد.

این یک ارزیابی بسیار صریح و بی‌پرده از سوی خودروسازی است که پیش از این با مدل‌های تایکان، ماکان و کاین وارد قلمرو خودروهای تمام‌الکتریکی شده و حتی قصد دارد مدل‌های ۷۱۸ باکستر و کیمن را از سال آینده بدون موتورهای درون‌سوز روانه بازار کند. اما به نظر می‌رسد پورشه تفاوت بزرگی بین «فروش خودروهای برقی به مخاطبان عام» و «متقاعد کردن خریداران سوپراسپرت‌ها برای کنار گذاشتن کامل موتورهای درون‌سوز» قائل است. در این پروژه خاص که پرچمدار مهندسی پورشه محسوب می‌شود، خواسته مشتریان بر ترند برقی‌سازی ارجحیت داده شده است.

انعطاف در پیشرانه؛ حفظ صدای اگزوز

خبر خوب برای طرفداران اصالت این است که پورشه انعطاف‌پذیری بالایی به پلتفرم جدید Mission S بخشیده است. سخت‌افزار زیربنایی این خودرو از موتورهای درون‌سوز سنتی، سیستم‌های هیبریدی و پلاگین‌هیبرید پشتیبانی خواهد کرد تا مهندسان بتوانند پیشرانه را با کاراکتر مورد انتظار از یک سوپراسپرت هماهنگ کنند. با این حال، یک پکیج کاملا مبتنی بر باتری در دستور کار قرار ندارد.

این رویکرد نشان می‌دهد که پورشه می‌خواهد دست خود را برای ساخت طیف متنوعی از خودروها، از یک اسپرت سبک‌وزن بنزینی گرفته تا یک خودرو الکتریکی‌شده‌ پیچیده‌تر، باز بگذارد. این تصمیم در دورانی که اکثر خودروسازان سرمایه‌گذاری‌های سنگینی روی مدل‌های پرفورمنس الکتریکی انجام می‌دهند، بسیار جالب توجه است و نشان می‌دهد که مهندسان زوفنهاوزن قصد ندارند تکنولوژی الکتریکی را به مشتریانی که همچنان تشنه صدای موتور، پاسخگویی پدال گاز و کاراکتر مکانیکی هستند، تحمیل کنند.

بحران مشترک در صنعت؛ از لامبورگینی تا پاگانی و ریماک

پورشه تنها برندی نیست که در تمایل خریداران ثروتمند به سوپراسپرت‌های الکتریکی تردید کرده است. استفان وینکلمن، مدیرعامل لامبورگینی، پیش‌تر خودروهای الکتریکی را یک «سرگرمی گران‌قیمت» توصیف کرده و استدلال کرده بود که «بازار و پایگاه مشتریان هنوز برای این تغییر آماده نیستند». خودروساز ایتالیایی نیز از برنامه‌های اولیه خود برای تولید کانسپت لانزادور به عنوان یک خودروی تمام‌الکتریکی عقب‌نشینی کرد و تصمیم گرفت این گرندتورر را با پیشرانه هیبریدی بازطراحی کند.

شرکت پاگانی نیز با همین مشکل مواجه شد. این خودروساز ایتالیایی سال‌ها زمان صرف تحقیق و توسعه روی نسخه الکتریکی مدل یوتوپیا کرد، اما در نهایت کل پروژه را کنار گذاشت. دلیل این تصمیم به گفته مدیران پاگانی بسیار روشن بود: «ما ایده را به نمایندگی‌ها و مشتریان خود نشان دادیم، اما هیچ‌کس کوچک‌ترین علاقه‌ای نشان نداد.»

درس تلخ ریماک؛ شتاب دیوانه‌وار کافی نیست

ویدیویی که به تازگی از میت ریماک در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست می‌شود، مثال تلخ و گویای دیگری از چالش‌های پیش‌روی هایپرکارهای الکتریکی در سال ۲۰۲۶ است. ریماک اعتراف کرد که تاکنون تنها ۷۱ دستگاه از مدل نورا فروخته است؛ عددی که فاصله زیادی با هدف‌گذاری تولید ۱۵۰ دستگاهی این شرکت دارد.

با وجود مشخصات فنی ماورایی و رکوردهای خیره‌کننده شتاب، تقاضا برای این هایپرکار الکتریکی بسیار پایین‌تر از حد انتظار بوده است. این اعداد ثابت می‌کنند که شتاب وحشتناک و تکنولوژی پیشرفته، همیشه برای متقاعد کردن خریداران ثروتمند به پرداخت میلیون‌ها دلار برای خودرویی که فاقد روح و صدای یک موتور درون‌سوز است، کافی نیست.

در نهایت، همه این برندها با یک حقیقت واحد روبه‌رو شده‌اند: ساختن یک سوپراسپرت الکتریکی یک چیز است، اما پیدا کردن مشتریانی که حاضر باشند آن را بخرند، داستان کاملا متفاوتی است. تا زمانی که این رویه تغییر کند، خودروسازان پیش از خاموش کردن غرش موتورهای بنزینی و جایگزین کردن آن‌ها با سکوت الکترون‌ها، دوباره به پیامدهای تصمیم خود فکر خواهند کرد.